شمارهٔ ۳۰۶

روزی جان خضر گشت و خضر شد خشنود

آب حیوان چه بودزنده جاوید شدن

بشنوای خواجهکه در عین شهودی مشهود

در ازل سابقه عشق قسمنا گفتند

عونناالله خداوند کریمست و ودود

دل ما شیفته حسن جهانگیر تو شد

تاجهان هست و جهاندار جهان خواهد بود

من که از بودن و نابود فراغت دارم

پیش ما قصه مگویید ازین بود و نبود

چون یقین گشت ترا طالب ومطلوب یکیست

طلب اینجابسر آمد طرق اینجا مسدود

قاسمی از سر عالم بهوایت برخاست

علم الله کزین جمله تو بودی مقصود