بخش ۱۷ - در معرفت امل
اندازهٔ متن
کرده است از لطف خود یزدان ما
هر صفت چون گوی در چوگان ما
همچو گویی هر صفت گردان بود
لیک گردش در خور میدان بود
قدرتش چوگان و میدانش امل
این چنین رفتست تقدیر ازل
۳ بیت
کرده است از لطف خود یزدان ما
هر صفت چون گوی در چوگان ما
همچو گویی هر صفت گردان بود
لیک گردش در خور میدان بود
قدرتش چوگان و میدانش امل
این چنین رفتست تقدیر ازل
گفت با شمع آتش سوزان برازکای به طول و عرض خود وامانده باز