شمارهٔ ۳۷۷

شمارهٔ ۳۷۶

می کوش که پامال جهالت نشویسرگشته وادی ضلالت نشوی

شمارهٔ ۳۷۵

ای کوه تو همسنگ غم و درد منیوی کاه تو همرنگ رخ زرد منی

شمارهٔ ۳۷۴

آن را که ز مهر خویش پرورده کنیاو را همه عمر بنده و برده کنی

شمارهٔ ۳۷۳