شمارهٔ ۴
اندازهٔ متن
بویی که از بهار نسیم صبا برد
گویی همی ز طرهٔ دلدار ما برد
شمشاد طوق فاخته گردد به کوهسار
خلخال لاله، کبک دری را عطا برد
باشد صواب باده، چو از ناف یاسمین
باد شمال نافهٔ مشک ختا برد
۳ بیت
بویی که از بهار نسیم صبا برد
گویی همی ز طرهٔ دلدار ما برد
شمشاد طوق فاخته گردد به کوهسار
خلخال لاله، کبک دری را عطا برد
باشد صواب باده، چو از ناف یاسمین
باد شمال نافهٔ مشک ختا برد
همیشه بود نعمتت را خورندهز آزاد و بنده، چه خرد و چه رنده