شمارهٔ ۱۰

شمارهٔ ۱۱

نباشد از ره کین گر نمی‌دهد دادمخوش است خاطر او با فغان و فریادم

شمارهٔ ۹

ای زلف تو گشته همچو چوگانگویی که دلم چو گوست در آن

شمارهٔ ۸

ای دوست بیا دمی به بالیناین خون دو دیدهٔ ترم بین

شمارهٔ ۷