تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
رباعی شمارهٔ ۶۰۴
اندازهٔ متن
تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند
چون پاک آئی ز هر دو عالم به یقین
آنگه بنشان نفرت انگشت نهند
۲ بیت
شعر رایگان میماند؛ با ذخیرهکردن، بعداً از کتابخانهات پیدایش میکنی.