شمارهٔ ۸ - وله

اندازهٔ متن۲

گفت با من یکی ز فیروزان

که چه بودت ز آمدن مقصود

شهر بگذاشتی و بگذشتی

از مقامی که بود معدن جود

و امدی سوی محنت آبادی

که نباشد درو کرم موجود

این زمان با وجود حاکم ما

جود را نیست در زمانه وجود

سیم ویسه ست و شاه ما رامین

زر ایازست و میر ما محمود

۵ بیت

از همین دفتر

ستوده مفخر آفاق صدر دین یحییکه افتخار زمینست و اختیار ز من

صدر بلند مرتبه یحیی که معطییمانند او ز مادر ارکان نزاده است

دمی بصحبت پیری رسیده بودم دوشکه بود منشی دیوان چرخ را استاد

غیاث دولت و دین کهف عالمزهی دستت بدر پاشی سحابی

ای رهروان بادیه پیمای چرخ رارکن بساط مجلس اعلات مرحله

زهی رفیع جنابی که چون بیوت عناکبسپهر بر در ایوان رفعت تو تنیدست