خواجوی کرمانی

بر سر کوی عشق بازاریست

شمارهٔ ۵۱

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، غزلیات

اندازهٔ متن۲

بر سر کوی عشق بازاریست

که رخی همچو زر بدیناریست

دل پر خون بسی بدست آید

زانک قصّاب کوچه دلداریست

نخرد هیچکس دلی بجوی

بنگر ای خواجه کاین چه بازاریست

بر سر چار سوی خطّه عشق

رو بهر سو که آوری داریست

سر که هست از برای پای انداز

بر سر دوش عاشقان باریست

یوسف مصر را بجان عزیز

بر سر هر رهی خریداریست

زلف را گر سرت نهد بر پای

بر مکش زانک او سیه کاریست

غمزه را پند ده که غمّازیست

طرّه را بند نه که طرّاریست

انک خواجو ازو پریشانست

زلف آشفته کار عیاریست

۹ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

صبح وصل از افق مهر بر آید روزی

شمارهٔ ۲۶۵

وین شب تیره ی هجران بسر آید روزی

دی سیر برآمد دلم از روز جوانی

شمارهٔ ۲۶۴

جانم به لب آمد ز غم و درد نهانی

در باغ چون بالای تو سروی ندیدم راستی

شمارهٔ ۲۶۳

بنشین که آشوب از جهان برخاست چون برخاستی

برو ای باد بهاری به‌دیاری که تو دانی

شمارهٔ ۲۶۲

خبری بر زمن خسته به‌یاری که تو دانی

ای صبا با بلبلِ خوش‌گویْ گوی

شمارهٔ ۲۶۱

می‌نماید لالهٔ خودرویْ روی

گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی

شمارهٔ ۲۶۰

گفت از آنروی که دل دادی و جان نسپردی

همهٔ شعرها