خواجوی کرمانی

آن موی میان که می نماید رو را

شمارهٔ ۲

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، رباعیات

اندازهٔ متن۲

آن موی میان که می نماید رو را

موئی بجهانی نفروشم او را

گر لفظ مرا لولوی لالالا لاست

با این همه لالا شده ام لولو را

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

دیشب صنمی سرو قد شیرازی

شمارهٔ ۳۰۸

زلفش همه در بند کمند اندازی

تا چند چو خور بر سر عالم لرزی

شمارهٔ ۳۰۷

گر بگذری از جهان جهانی ارزی

آن لعبت نی زن من اگر با ویمی

شمارهٔ ۳۰۶

زینگونه جگر خسته ولیکن کیمی

ای شب مگر آن زلف سمن فرسائی

شمارهٔ ۳۰۵

زینسان که شدی بر رخ او سودائی

وقتی گرت افتد اتفاق سفری

شمارهٔ ۳۰۴

زنهار نگیری خر هر خیره سری

در خانه دلم تنگ شد از تنهائی

شمارهٔ ۳۰۳

رفتم بچمن چو بلبل شیدائی

همهٔ شعرها