ناهید
خواجوی کرمانی

ای شب مگر آن زلف سمن فرسائی

شمارهٔ ۳۰۵

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، رباعیات

اندازهٔ متن۲

ای شب مگر آن زلف سمن فرسائی

زینسان که شدی بر رخ او سودائی

وی چشمه ی خورشید مگر عین زری

زان روی که از سنگ برون می آئی

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها