ناهید
خواجوی کرمانی

آن روی که رشک ماه تابان آمد

شمارهٔ ۱۴۷

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، رباعیات

اندازهٔ متن۲

آن روی که رشک ماه تابان آمد

وان موی که آفت دل و جان آمد

بگشاد نقاب و روز روشن گردید

در پای فکند و شب بپایان آمد

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها