ناهید
خواجوی کرمانی

ماهی که دلم بزلف مشک افشان برد

شمارهٔ ۱۵۴

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، رباعیات

اندازهٔ متن۲

ماهی که دلم بزلف مشک افشان برد

کس نیست که از درد فراقش جان برد

لعل لب او آب حیاتست ولیک

از حسرت آب آب خود نتوان برد

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها