ناهید
خواجوی کرمانی

ای برده ضمیرت از مه و مهر فَرِه

شمارهٔ ۲۶۲

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، رباعیات

اندازهٔ متن۲

ای برده ضمیرت از مه و مهر فَرِه

وی گشته مطیعت زن و مرد و که و مه

چون تیر خدنگ در کمان پیوستی

می کرد کمان چرخ بر تیر تو زه

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها