ناهید
خواجوی کرمانی

آن لحظه که سر مست من بی سر و پای

شمارهٔ ۲۷۸

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، رباعیات

اندازهٔ متن۲

آن لحظه که سر مست من بی سر و پای

زان پرده سرا برون شدم پرده سرای

گفتم که ز پایه پای بر چرخ نهم

پایم بشد از جا و بماندم بر جای

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

همهٔ شعرها