رباعی شمارهٔ ۲۶۵
اندازهٔ متن
در خوابگه از دل شب آتش بیزم
چون خاکستر به روز ز آتش خیزم
هر گه که کند عشق تو آتش تیزم
چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم
۲ بیت
در خوابگه از دل شب آتش بیزم
چون خاکستر به روز ز آتش خیزم
هر گه که کند عشق تو آتش تیزم
چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی