رباعی شمارهٔ ۳۳۷
اندازهٔ متن
ای قامت سرو گشته کوتاه به تو
در شب مرو ای شده خجل ماه به تو
گر رنج رسد مباد ناگاه به تو
آن رنج رسد به من پس آنگاه به تو
۲ بیت
ای قامت سرو گشته کوتاه به تو
در شب مرو ای شده خجل ماه به تو
گر رنج رسد مباد ناگاه به تو
آن رنج رسد به من پس آنگاه به تو
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی