رباعی شمارهٔ ۳۳۸
اندازهٔ متن
آنی که عدو چو برگ بیدست از تو
در حسن زمانه را نویدست از تو
مه را به ضیا هنوز امیدست از تو
این رسم سیهگری سپیدست از تو
۲ بیت
آنی که عدو چو برگ بیدست از تو
در حسن زمانه را نویدست از تو
مه را به ضیا هنوز امیدست از تو
این رسم سیهگری سپیدست از تو
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی