شمارهٔ ۸۰

ها مژده که جانانه خرامید به صحرا

با شیشه و پیمانه خرامید به صحرا

از خواب دگر وا نشود چشم غزالان

کان لعل پر افسانه خرامید به صحرا

در دشت که زد آتش رخساره که دیگر

هر شمع چو پروانه خرامید به صحرا!

محمل شده میخانه ز عکس لب لیلی

ناقه‌ست که مستانه خرامید به صحرا

هر برگ درین دشت ترا آینه دارست

گویی که پریخانه خرامید به صحرا