شمارهٔ ۱۰۰

از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت

هرکه شد بیمار درد عشق بهبودی نداشت

بود روزی آن عنایت ها که با ما می نمود

خوش نمودی داشت اما آنچنان بودی نداشت

دوش کـآمد با رقیبان مست و خنجر می کشید

غیر قصد کشتن ما هیچ مقصودی نداشت

عشق غالب گشت اگر در بزم او آهی زدم

کی فروزان گشت جایی کـآتشی دودی نداشت

جای خود در بزم خوبان شمع سان چون گرم

کرد

آنکه اشک گرم و آه آتش آلودی نداشت

داشت سودای رخش وحشی به سر در هر نفس

لیک از آن سودا چه حاصل یک دمش سودی

نداشت

وحشی از درد محبت لذتی چندان نیافت

هرکه جسمی ریش و جان دردفرسودی نداشت