گوئی که مگر به باغ رز رشتهامی
رباعی شمارهٔ ۱۹۴۳
اندازهٔ متن
گوئی که مگر به باغ رز رشتهامی
یا بر رخ خویش زعفران کشتهامی
آن وعده که کردهای رها مینکند
ور نی خود را به رایگان کشتهامی
۲ بیت
شعر رایگان میماند؛ با ذخیرهکردن، بعداً از کتابخانهات پیدایش میکنی.