۱۱۵- میر قالبی
تذکرهٔ تحفهٔ سامی، صحیفهٔ دوم در ذکر سادات و علما، صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات
اندازهٔ متن
اصلش از اصفهان است اما در شیراز می بود . اول در اصفهان بود، قالبک زنی رخوت عورات میکرد . اشعار رکیک او در میان مردم مشهور است و ایراد آن از مردمی دور. بخراسان رفت و در آنجا بواسطه هرزه گوئی بدست امیر عبدالغنی قوم امیر نجم ثانی اصفهانی که اوایل بهم مصاحب بودند کشته شده از اشعار او این مطلع قصیده که در سال قحط در شیراز گفته است نوشته شد :
شهر شیراز پر از آدم آدمخوار است
میروم آخر از اینشهر که آدم، خوار است
۱ بیت