غزل شمارهٔ ۱۵۵

عشق تو زوال برنتابد

چون روی تو بی نقاب گردد

آفاق جمال برنتابد

از غایت نور عارض تو

آیینه خیال برنتابد

گر بوس تو را کنند قیمت

یک عالم مال برنتابد

منمای مرا جمال ازیراک

دیوانه هلال برنتابد

از بوسه سخن نرانم ایرا

طبع تو محال برنتابد

جان بر تو کنم نثار نی نی

صراف سفال برنتابد

خاقانی را مکش چو کشتی

می دان که وبال برنتابد