رباعی شمارهٔ ۲۸۶
اندازهٔ متن
دل هرچه کند عشق فزون آید از او
شد سوخته بوی صبر چون آید از او
شاید که سرشک خون برون آید از او
کان رنگ بزد که بوی خون آید از او
۲ بیت
دل هرچه کند عشق فزون آید از او
شد سوخته بوی صبر چون آید از او
شاید که سرشک خون برون آید از او
کان رنگ بزد که بوی خون آید از او
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی