حافظ شیرازی

چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدن

رباعی شمارهٔ ۳۲

اندازهٔ متن۲

چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدن

با لشگر غم چه بایدت کوشیدن

سبز است لبت، ساغر از او دور مدار

می بر لب سبزه، خوش بوَد نوشیدن

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

گر همچو من افتادهٔ این دام شوی

رباعی شمارهٔ ۴۲

ای بس که خراب باده و جام شوی

ای کاش که بخت، سازگاری کردی

رباعی شمارهٔ ۴۱

با جور زمانه یار، یاری کردی

قسّام بهشت و دوزخ آن عقده‌گشای

رباعی شمارهٔ ۴۰

ما را نگذارد که درآییم ز پای

رباعیات۲ بازدید

با شاهد شوخ شنگ و با بربط و نی

رباعی شمارهٔ ۳۹

کنجی و فراغتی و یک شیشهٔ می

رباعیات۲ بازدید

آن جام طرب شکار بر دستم نه

رباعی شمارهٔ ۳۸

وان ساغر چون نگار بر دستم نه

رباعیات۱ بازدید

گفتی که تو را شوم مدار اندیشه

رباعی شمارهٔ ۳۷

دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه

رباعیات۱ بازدید

همهٔ شعرها