رباعی شمارهٔ ۱۴
اندازهٔ متن
ای شعلهای از پرتو رویت خورشید
رویم ز غمت زرد شد و موی سفید
از وصل تو هر که بود در جمله جهان
برداشت نصیبی و من خسته امید
۲ بیت
ای شعلهای از پرتو رویت خورشید
رویم ز غمت زرد شد و موی سفید
از وصل تو هر که بود در جمله جهان
برداشت نصیبی و من خسته امید
ای رای تو ترجمان تقدیر شدهتیغ تو چو خورشید جهانگیر شده