رباعی شمارهٔ ۱
اندازهٔ متن
آن دل که شد او قابل انوار خدا
پر باشد جان او ز اسرار خدا
زنهار تن مرا چو تنها مشمر
کو جمله نمک شد به نمکزار خدا
۲ بیت
آن دل که شد او قابل انوار خدا
پر باشد جان او ز اسرار خدا
زنهار تن مرا چو تنها مشمر
کو جمله نمک شد به نمکزار خدا
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی