رباعی شمارهٔ ۷
اندازهٔ متن
از آتش عشق در جهان گرمیها
وز شیر جفاش در وفا نرمیها
زان ماه که خورشید از او شرمندهست
بیشرم بود مرد چه بیشرمیها
۲ بیت
از آتش عشق در جهان گرمیها
وز شیر جفاش در وفا نرمیها
زان ماه که خورشید از او شرمندهست
بیشرم بود مرد چه بیشرمیها
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی