رباعی شمارهٔ ۱۱
اندازهٔ متن
افسوس که بیگاه شد و ما تنها
در دریائی کرانهاش ناپیدا
کشتی و شب و غمام و ما میرانیم
در بحر خدا به فضل و توفیق خدا
۲ بیت
افسوس که بیگاه شد و ما تنها
در دریائی کرانهاش ناپیدا
کشتی و شب و غمام و ما میرانیم
در بحر خدا به فضل و توفیق خدا
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی