رباعی شمارهٔ ۲۹
اندازهٔ متن
ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما
مستی گردد که روز بیند شب ما
ای آنکه گریخت از در مذهب ما
گوشش بکشد فراق تا ملهب ما
۲ بیت
ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما
مستی گردد که روز بیند شب ما
ای آنکه گریخت از در مذهب ما
گوشش بکشد فراق تا ملهب ما
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی