رباعی شمارهٔ ۴۲
اندازهٔ متن
چو نزود نبشته بود حق فرقت ما
از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
گر بد بودیم رستی از زحمت ما
ور نیک بدیم یاد کن صحبت ما
۲ بیت
چو نزود نبشته بود حق فرقت ما
از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
گر بد بودیم رستی از زحمت ما
ور نیک بدیم یاد کن صحبت ما
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی