ناهید
جلال الدین محمد مولوی

تنبور چو تن تن برآرد به نوا

رباعی شمارهٔ ۵۲

رباعیات

اندازهٔ متن۲

تنبور چو تن تن برآرد به نوا

زنجیر در آن شود دل بی‌سر و پا

زیرا که نهان در زهش آواز کسی

می‌گوید او که جسته همراه بیا

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.

از همین دفتر

یک شفتالو از آن لبِ عَنّابی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۴

پُر کرد جهان ز بویِ سیب و آبی

رباعیات۱ بازدید

یک‌دم غمِ جان دار! غمِ نان تا کی؟

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۳

وز پرورشِ این تنِ نادان تا کی؟

رباعیات۳ بازدید

یک بوسه ز تو خواستم و شش دادی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۲

شاگردِ که بودی که چنین استادی؟

رباعیات۱۱ بازدید

یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۱

لب بُگْشایم، در این گشادم باشی

رباعیات۱ بازدید

همسایگیِ مست فَزاید مستی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۰

چون مست شَوی باز رهی از هستی

رباعیات۱ بازدید

هم دل به دلستانْت رساند روزی

رباعی شمارهٔ ۱۹۸۹

هم جان سوی جانانْت رساند روزی

رباعیات۱ بازدید

بعد از این شعر

در شعرهای همین شاعر بمان

همهٔ شعرهای جلال الدین محمد مولوی

وقتی دلت شنیدن می‌خواهد

از کتاب‌های صوتی منتشرشده در ناهید، با دست‌کم یک قسمت رایگان برای شنیدن.

اگر خواستی قسمت‌های ویژه را ادامه بدهی، اشتراک‌ها را ببین.

همهٔ شعرها