رباعی شمارهٔ ۶۲
اندازهٔ متن
گر عمر بشد عمر دگر داد خدا
گر عمر فنا نماند نک عمر بقا
عشق آب حیاتست در این آب درآ
هر قطره از این بحر حیاتست جدا
۲ بیت
گر عمر بشد عمر دگر داد خدا
گر عمر فنا نماند نک عمر بقا
عشق آب حیاتست در این آب درآ
هر قطره از این بحر حیاتست جدا
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی