رباعی شمارهٔ ۷۰
اندازهٔ متن
من ذره و خورشید لقایی تو مرا
بیمار غمم عین دوایی تو مرا
بیبال و پر اندر پی تو میپرم
من که شدم چو کهربایی تو مرا
۲ بیت
من ذره و خورشید لقایی تو مرا
بیمار غمم عین دوایی تو مرا
بیبال و پر اندر پی تو میپرم
من که شدم چو کهربایی تو مرا
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی