رباعی شمارهٔ ۱۲۰
اندازهٔ متن
آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است
انصاف بده چه لایق آن دهن است
شیرین لب او تلخ نگفتی هرگز
این بینمکی ز شور بختی منست
۲ بیت
آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است
انصاف بده چه لایق آن دهن است
شیرین لب او تلخ نگفتی هرگز
این بینمکی ز شور بختی منست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی