رباعی شمارهٔ ۱۲۸
اندازهٔ متن
آن خواجه که بار او همه قند تر است
از مستی خود ز قند خود بیخبر است
گفتم که ازین شکر نصیبم ندهی
نی گفت ندانست که آن نیشکر است
۲ بیت
آن خواجه که بار او همه قند تر است
از مستی خود ز قند خود بیخبر است
گفتم که ازین شکر نصیبم ندهی
نی گفت ندانست که آن نیشکر است
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی