رباعی شمارهٔ ۱۳۶
اندازهٔ متن
آن شاه که خاک پای او تاج سر است
گفتم که فراق تو ز مرگم بتر است
اینک رخ زرد من گوا گفت برو
رخ را چه گلست کار او همچو زر است
۲ بیت
آن شاه که خاک پای او تاج سر است
گفتم که فراق تو ز مرگم بتر است
اینک رخ زرد من گوا گفت برو
رخ را چه گلست کار او همچو زر است
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی