رباعی شمارهٔ ۱۵۰
اندازهٔ متن
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت
مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت
۲ بیت
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت
مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی