رباعی شمارهٔ ۱۹۶
اندازهٔ متن
ای شب ز می تو مر مرا مستی نیست
بیخوابی من گزاف و سردستی نیست
خوابم چو ملک بر آسمان پریدهست
زیرا جسدم بسی درین پستی نیست
۲ بیت
ای شب ز می تو مر مرا مستی نیست
بیخوابی من گزاف و سردستی نیست
خوابم چو ملک بر آسمان پریدهست
زیرا جسدم بسی درین پستی نیست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی