رباعی شمارهٔ ۲۱۳
اندازهٔ متن
این گرمابه که خانهٔ دیوانست
خلوتگه و آرامگه شیطانست
دروی پریی، پری رخی پنهانست
پس کفر یقین کمینگه ایمانست
۲ بیت
این گرمابه که خانهٔ دیوانست
خلوتگه و آرامگه شیطانست
دروی پریی، پری رخی پنهانست
پس کفر یقین کمینگه ایمانست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی