رباعی شمارهٔ ۲۲۶
اندازهٔ متن
باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز
کاین جان مرا خدای از آب انگیخت
۲ بیت
باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز
کاین جان مرا خدای از آب انگیخت
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی