رباعی شمارهٔ ۲۷۱
اندازهٔ متن
توبه که دل خویش چو آهن کرده است
در کشتن بنده چشم روشن کرده است
چون زلف تو هرچند شکن در شکنم
با توبه همان کنم که با من کرده است
۲ بیت
توبه که دل خویش چو آهن کرده است
در کشتن بنده چشم روشن کرده است
چون زلف تو هرچند شکن در شکنم
با توبه همان کنم که با من کرده است
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی