ناهید
جلال الدین محمد مولوی

در خواب مهی دوش روانم دیده است

رباعی شمارهٔ ۳۰۲

رباعیات

اندازهٔ متن۲

در خواب مهی دوش روانم دیده است

با روی و لبی که روشنایی دیده است

یا بر گل ترکان شکر جوشیده است

یا بر شکرستان گل تر روئیده است

۲ بیت۱ بازدید

منبع: ویکی‌درج

شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.

از همین دفتر

بعد از این شعر

وقتی دلت شنیدن می‌خواهد

از کتاب‌های صوتی منتشرشده در ناهید، با دست‌کم یک قسمت رایگان برای شنیدن.

اگر خواستی قسمت‌های ویژه را ادامه بدهی، اشتراک‌ها را ببین.

همهٔ شعرها