رباعی شمارهٔ ۳۰۲
اندازهٔ متن
در خواب مهی دوش روانم دیده است
با روی و لبی که روشنایی دیده است
یا بر گل ترکان شکر جوشیده است
یا بر شکرستان گل تر روئیده است
۲ بیت
در خواب مهی دوش روانم دیده است
با روی و لبی که روشنایی دیده است
یا بر گل ترکان شکر جوشیده است
یا بر شکرستان گل تر روئیده است
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی