دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
رباعی شمارهٔ ۳۲۰
اندازهٔ متن
دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
اما دل و معشوق دو باشند خطاست
معشوق بهانه است و معبود خداست
هرکس که دو پنداشت جهود و ترساست
۲ بیت
منبع: ویکی‌درج
شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.