رباعی شمارهٔ ۳۵۵
اندازهٔ متن
شمشیر ازل بدست مردان خداست
گوی ابدی در خم چوگان خداست
آن تن که چو کوه طور روشن آید
نور خود از او طلب که او کان خداست
۲ بیت
شمشیر ازل بدست مردان خداست
گوی ابدی در خم چوگان خداست
آن تن که چو کوه طور روشن آید
نور خود از او طلب که او کان خداست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی