رباعی شمارهٔ ۴۴۰
اندازهٔ متن
هر ذره که چون گرسنه بر خوان خداست
گر تا باید خورند اینخوان برپاست
بر خوان ازل گرچه ز خلقان غوغاست
خوردند و خورند کم نشد خوان برجاست
۲ بیت
هر ذره که چون گرسنه بر خوان خداست
گر تا باید خورند اینخوان برپاست
بر خوان ازل گرچه ز خلقان غوغاست
خوردند و خورند کم نشد خوان برجاست
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی