اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
رباعی شمارهٔ ۵۴۲
اندازهٔ متن
اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
هم خرقه و همراه دلم مجنون بود
آن صورت و آن قاعده تا اکنون بود
کاری آمد که آن همه مادون بود
۲ بیت
منبع: ویکی‌درج
شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.