رباعی شمارهٔ ۵۵۲
اندازهٔ متن
ای دل این ره به قیل و قالت ندهند
جز بر در نیستی وصالت ندهند
وانگاه در آن هوا که مرغان ویند
تا با پر و بالی پر و بالت ندهند
۲ بیت
ای دل این ره به قیل و قالت ندهند
جز بر در نیستی وصالت ندهند
وانگاه در آن هوا که مرغان ویند
تا با پر و بالی پر و بالت ندهند
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی