گه باده لقب نهادم و گه جامش

رباعی شمارهٔ ۱۰۰۴

اندازهٔ متن۲

گاهی زر پخته گاه سیم خامش

گه دانه و گاه صید و گاهی دامش

این جمله چراست تا نگویم نامش

۲ بیت

شعر رایگان می‌ماند؛ با ذخیره‌کردن، بعداً از کتابخانه‌ات پیدایش می‌کنی.

از همین دفتر

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۴

پُر کرد جهان ز بویِ سیب و آبی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۳

وز پرورشِ این تنِ نادان تا کی؟

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۲

شاگردِ که بودی که چنین استادی؟

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۱

لب بُگْشایم، در این گشادم باشی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹۰

چون مست شَوی باز رهی از هستی

رباعی شمارهٔ ۱۹۸۹

هم جان سوی جانانْت رساند روزی

از کتاب‌های صوتی منتشرشده در ناهید، با دست‌کم یک قسمت رایگان برای شنیدن.

اگر خواستی قسمت‌های ویژه را ادامه بدهی، اشتراک‌ها را ببین.