رباعی شمارهٔ ۱۰۱۴
اندازهٔ متن
ای زلف پر از مشک تتاری همه خوش
اندر طلب چو من نگاری همه خوش
در فصل بهار و نوبهاری همه خوش
چون قند و نبات در کناری همه خوش
۲ بیت
ای زلف پر از مشک تتاری همه خوش
اندر طلب چو من نگاری همه خوش
در فصل بهار و نوبهاری همه خوش
چون قند و نبات در کناری همه خوش
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی