رباعی شمارهٔ ۱۱۰۴
اندازهٔ متن
نومید مشو امید میدار ای دل
در غیب عجایب است بسیار ای دل
گر جمله جهان قصد به جان تو کنند
تو دامن دوست را نه بگذار ای دل
۲ بیت
نومید مشو امید میدار ای دل
در غیب عجایب است بسیار ای دل
گر جمله جهان قصد به جان تو کنند
تو دامن دوست را نه بگذار ای دل
یادِ تو کُنَم، میانِ یادم باشیلب بُگْشایم، در این گشادم باشی